مشاوره مدیریت و مشاوره ایزو

آدمی فربه شود از راه گوش

0

 

 

آدمی فربه شود از راه گوش

بین حس “بینایی” و “شنوایی” اگر مجبور به انتخاب یکی شوید کدام یک را انتخاب می کنید؟
هشتم مهرماه روز مولاناست. این مناسبت بهانه ای شد تا این مصراع از اشعار برایم مرور شود و امروز باز هم این پرسش چالش بر انگیز ذهنم را مشغول کند. از همکاران پرسیدم بین حس “بینایی” و “شنوایی” اگر مجبور به انتخاب یکی شوید کدام یک را انتخاب می کنید؟
پاسخ همکاران، حس “دیدن” بود. شاید من هم در معرض انتخاب قرار بگیرم حس “دیدن” برایم مهمتر باشد.
اما تعارضی که دارم تاکیدی است که مولانا بر “گوش کردن” دارد و آنرا مهمترین حس می داند. مثنوی معنوی را هم با یک فعل امر آغاز می کند: “بشنو…”
مولانا در تاثیر شنیدن در آدمی می گوید:
آدمی فربه شود از راه گوش جانور فربه شود از حلق و نوش
مارتین هایدگر فیلسوف شهیر آلمانی نیز مساله اصلی بشر امروز را غفلت آدمی از گوش خود می داند و می گوید بشر امروزی اهمیتی به شنیدن صدای هستی نمی دهد و به طنین گاهگاه هستی آنزمان که خود را عرضه می کند گوش فرا نمی دهد. هایدگر حتی نیهیلیسم اخلاقی امروزه بشر را زاییده ی همین فراموشی می داند.
البته در گفتار مولانا به پنج حس برتر اشاره شده که به همین حواس فیزیولوژیک در مقیاسی وسیعتر اشاره دارد به عنوان مثال “شنیدن با گوش جان” و یا “نیوشیدن” می تواند حس برترِ “شنیدن” باشد.
به هر روی، حس شنیدن در هر مقیاسی از اهمیتی برخوردار است که ما هنوز به درستی آن را کشف نکرده ایم و مهارت مهمی به نام مهارت “گوش کردن” در زندگی ما هنوز جای تامل و بازبینی دارد. شاید گوش دادن مهارت ارتباطی مهمتری باشد در مقایسه با صحبت کردن! گاهی هم تنها دلیلی که گوش می کنیم این است که بدانیم بعد از آن چه بگوییم!
یک با دیگر پرسشم را تکرار می کنم: اگر مجبور به انتخاب بین حس شنوایی و بینایی شوید کدام یک را انتخاب می کنید؟

Leave A Reply

Your email address will not be published.

نه + 20 =